Αναρτήθηκε από: alekaki | Ιανουαρίου 6, 2009

ΣΚΕΨΕΙΣ

Λένε ότι όταν βρέχει  οτιδήποτε κακό έχει συμβεί μέχρι εκείνη την ώρα φεύγει, το παίρνει μαζί της η βροχή και ότι αρχίζουν όλα από μια πιο γόνιμη και δημιουργική φάση.

Οι Αρχαίοι πάλι έλεγαν ότι όταν βρέχει οι θεοί του Ολύμπου την έστελναν για να τιμωρήσουν τους ανθρώπους.

Όταν ακούμε τον ήχο της βροχής υπάρχουν δυο συναισθήματα τόσο διαφορετικά μα και τόσο κοντά .

Χάνομαι κι εγώ μέσα σε αυτό τον ήχο τον κρυστάλλινο κι όταν χαθεί η βροχή με το πέρασμα της νύχτας θα χαθώ κι εγώ έτσι αθόρυβα όπως κι αυτή πίσω από αυτές τις λέξεις που για κάποιους ίσως δε σημαίνουν τίποτα παραπάνω τίποτα παρακάτω.

 

Τι ειρωνεία θε μου σαν να είδα πάλι τον άνθρωπο που πρωτογνώρισα αλλαγμένο μετά από τόσο καιρό αλλά ο ίδιος άνθρωπος στα μάτια τα δικά μου.

Τι ειρωνεία Θε μου πώς να αντέξω τούτο δω το θάνατο, τον αργό, τον βασανιστικό.

Είναι η καταστροφή μου κι όμως το ξέρω.

Είναι η παλίρροια που σε παρασέρνει κι όμως μπαίνω όλο και πιο βαθιά.

Είναι η ανάσταση μου κι όμως δε το ξέρω!

Η αντοχή μικρή, τα δάκρυα στερέψαν πια. Δε σου μιλάω εγώ αλλά η φωνή που ουρλιάζει μέσα μου και δε γνωρίζει τι να πει και τι να κάνει . Πνίγεται μέσα στις ίδιες της τις λέξεις.

Τι ειρωνεία  Θε μου!

 

Λυπάμαι αν σας στενοχωρώ.

Εγώ στενοχωριέμαι διπλά!

Λυπάμαι που δεν είμαι εδώ.

Το εδώ είναι πολύ μακριά!

Ειλικρινά λυπάμαι!

 

Η ώρα περνά κι εσύ μακριά

Εδώ κοντά;; τίποτα πια

Κι αν υπάρχει δε το βλέπω

Δε με αφήνει το εγώ μου

Δε με αφήνει ο εγωισμός μου.

Το εγώ και ο εαυτός μου  είναι δυο πράγματα διαφορετικά μα τόσο συνυφασμένα μεταξύ τους.

 

Βοήθησε με μου λέει

Μα πως;; του απαντώ

Εγώ δεν έγινα εσύ κι εσύ ο εαυτός σου;;

Μόνο εσύ μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου, όχι εγώ.

 

Κοίταξε με μια φορά και δες πραγματικά τι νιώθω για σένα!  Άσε τους εγωισμούς στην άκρη! Η αγάπη δε χωρά μαζί με τον εγωισμό.

Κοίταξε κι εσύ τον εαυτό σου στα μάτια.. κατάματα.. ίσως βοηθήσει.

Δε μίλησε ούτε μια φορά. Τα μάτια του όμως έλεγαν πολλά ..

Μόνο μην αργείς! Το  τραίνο φεύγει στις 8. του είπε κι έκλεισε την πόρτα πίσω της…δε κοίταξε αν ερχόταν , ήξερε ότι ο εγωισμός του θα τον νικούσε. Δε γνώριζε όμως μέχρι πόσο θα άντεχε μόνος του με τον εγωισμό του.

Το τραίνο έφυγε στην ώρα του.. μόνο αυτό μπορώ να σας πω. δε γνωρίζω τι έγινε στο τέλος.

Advertisements

Responses

  1. θα ηθελα να ακουσω τι τελος θα δινατε εσεις στην ιστορια αυτη!;;

  2. Θα ήθελα να πιστεύω ότι την βρήκε στον επόμενο σταθμό και ότι τα βρήκαν μεταξύ τους!

  3. σορυ αλλα κατι εχει παθει το νετ μου και δε μπορω να γραψω.
    και ρωτω ευθεως…οταν ο αλλος γνωριζει τα συναισθηματα μας μπορει να το παιρνει επανω του αλλα μεχρι ενος σημειου και να μη κανει στον αλλον το βιο αβιοτο. και οταν ο αλλος δε γνωριζει τοτε γιατι δε κανει κατι για να του το δειξει;;

  4. Το πρώτο λέγεται ματαιοδοξία και το δεύτερο δειλία! Αλλά πάλι δεν μπορώ να σου απαντήσω γιατί!

  5. κανεις δε μπορει καλη μου, μαλλον. τι να πω. δε μπορω να γραψω παραπανω.problem…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: