Αναρτήθηκε από: alekaki | Ιουλίου 20, 2008

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

Επιτέλους μετά από μέρες βρήκα το θέμα του πρώτου άρθρου μου και σας το παρουσιάζω ευθύς αμέσως:

Πανσέληνος και έτοιμα
τα δάκρυα να βγούνε
γιατί τα μάτια του εδά (τώρα)
φεγγάρι σε κοιτούνε..

και να λοιπόν πάλι μόνη μου κοιτώ,
το φεγγάρι το ολόγιομο αυτό,
μακάρι να ΄ταν η πρώτη φορά.
μακάρι η τελευταία
αλλά στο μονοπάτι αυτό που κάποιοι
ονομάζουνε ζωή,
όλα να τα περιμένεις..

Τι είναι αυτό που μας κάνει άνω κάτω τον ψυχικό μας κόσμο και όπως θα έλεγε και ο θείος Πλάτων το «θυμικό» μέρος της ψυχής μας, όταν κοιτάζουμε το φεγγάρι και συγκεκριμένα όταν έχει πανσέληνο!
Πολλοί θα έχετε αναρωτηθεί αλλά κανείς δεν έχει μια απάντηση που να τους καλύπτει όλους. Ο καθένας θα πει αυτό που τον εκφράζει αλλά μια απάντηση; Πουθενά! Όμως να μέσα στο σκοτάδι ένα μικρό φως ελπίδας.
Με πολύ απλά λόγια χωρίς να περιαυτολογώ, υπάρχει η καλή και η κακή πανσέληνος:όταν είμαστε με το έτερόν μας ήμισυ, όλα είναι ονειρεμένα θα ‘λεγα και όταν είμαστε μόνοι, όλα καθρεφτίζονται διαφορετικά μέσα από τα μάτια της ψυχής. Το ίδιο πράγμα που σε έκανε να γελάς και να εύχεσαι εκείνη την ώρα να μην τελειώσει ποτέ (Θεέ μου αυτή η βραδιά) το ίδιο κάποια άλλη στιγμή σε κάνει κομμάτια…
Η προσωπική μου άποψη πάντως στο θέμα (με βάση πάντα την εμπειρία) είναι ότι κάθε φορά που έχει πανσέληνο, μου δημιουργούνται διαφορετικά συναισθήματα και σκέψεις του νου, στόχοι που θέλω να πραγματοποιήσω στο άμεσο μέλλον. Γενικότερα θα έλεγα ότι γεννιέμαι ξανά και ξανά, σαν ένας άνθρωπος καινούργιος..

Και το φως του φεγγαριού να
Μπαίνει στο σκοτεινό δωμάτιο
και φωτίζει την ψυχή,
που μέχρι τότε κρυβόταν..

Advertisements

Responses

  1. βρήκα ένα κόκκινο θολό φεγγάριεδω:
    http://taxwmataxanw.wordpress.com/2008/07/18/kokkino-8olo-fegari/

  2. και πολλά πολλά ακόμα είχα βρει πέρσυ εδω…
    http://dirtyjazz.wordpress.com/2007/07/01/%CF%80%CE%AC%CE%BC%CE%B5-%CE%BC%CE%B9%CE%AC-%CE%B2%CF%8C%CE%BB%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CE%AC%CF%81%CE%B9/
    (ελπίζω να δουλέψει ο σύνδεσμος) 😕

  3. Το φεγγάρι που φωτίζει την ψυχή αντάμωσε τη θύμηση μέσα στη νύχτα…που μέχρι τώρα κρυβόταν…
    Πανέμορφο!!! Καλή συνέχεια
    Καλώς όρισες…

  4. Αλεκάκι μου έγραψες… πάλι τι έγραψες ζωγράφισες μπορώ να πω. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Όλα τα πράγματα οι καταστάσεις και γενικά τα πάντα σ’ αυτή τη ζωή έχουν πάντα δύο όψεις. Πάντα όμως θα πρέπει να προσπαθούμε να βλέπουμε ,όσο μπορούμε βέβαια, την καλή. Το λέω σ’ εσένα μήπως και καμιά φορά καταφέρω να το ακούσω κι εγώ!!!

  5. Να απαντάμε και σε κανένα σχολιάκι εε;

    🙄

  6. ok θα απαντάω.μου είχε διαφύγει εντελώς.τι να πεις..ξεχασιάρα μέσα στις σκέψεις μου

  7. το «ΘΑ» το φυτέψαμε αλλά δεν φύτρωσε!

    ΘΑ απαντάω. ΘΑ σας ειδοποιήσουμε όταν είναι να συναντηθούμε. ΘΑ έχω, ΘΑ έχεις, ΘΑ έχετε, ΘΑ έχουν, ΘΑ πάω, άντε πήγαινε και ΘΑ ΄ρθω κι εγώ, αρμυρή ΘΑλασσα και ΘΑλασσιοι ΘΑμνοι, φύκια ΘΑμένα στον ΘΑ- στον ΘΑ- στον ΘΑ-λαμο αερίων, ΘΑ γινει έκρηξη, ΘΑμα ΘΑ είναι αν ΘΑ ζήσουμε… ΘΑνο είσαι σπίτι; τότε ‘τοιμάσου για «ΘΑ»-Βάι… όχι άλλο «ΘΑ»-ρβουνο!

  8. Ξέρω … ξέρω…
    ΘΑ-παντήσεις-με-ΘΑ-υριο 😆


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: